بسم ربّ

شروع : 18 / 01 / 1391

توکل به تو ...

بسم ربِّ الحسین^(ع)

آماده باشید که وقت رفتن است.

عقل می گوید بمان و عشق میگوید برو و این هر دو عقل و عشق را خداوند آفریده است تا وجود انسان در

حیرت میان عقل و عشق معنا شود.

اکنون... بنگر حیرت میان عقل و عشق را !

اکنون... بنگر حیرت عقل را و ^جرات عشق را !

بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند... راحلان طریق عشق میدانند که ماندن نیز در رفتن است..

^{جاودانه} ماندن در جوار رفیق اعلی... و این اوست که ما را کشکشانه به خویش میخواند...

قافله ی عشق در سفر تاریخ است...

^{کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا} ...

یاران شتاب کنید قافله در راه است...

می گویند که گنهکاران را نمیپذیرند؟ آری. گناهکاران را در این قافله راهی نیست...

اما پشیمانان را میپذیرند. آدم نیز در این قافله ملازم رکاب حسین^(ع) است.

که او سر سلسله ی خیل پشیمانان است. و اگر نبود باب توبه ای که خداوند با ^خون حسین^(ع) میان زمین

و آسمان گشوده است آدم نیز دهشت زده و رها شده و سرگردان در این برهوت گمگشتگی وا می ماند.

                                        ای دل تو چه میکنی؟

                                                                       می مانی یا ^میروی  ؟

داد از آن اختیار که تو را از حسین^(ع) جدا کند !

این چه اختیاری ست که برای روی آوردن بدان باید پشت به اراده ی حق نهاد ؟

این حسین^(ع) است سرسلسه ی ^تشنگان که دشمن را ^سیراب می کند..

قافله ی عشق به سر منزل ^جاودان خویش می رسد

                                          و این ^عاقبت  کار عشق است...

پی نوشت :

پیشکشی برای ۱۱امین هیات وبلاگی سبو .

هو الشافی

بدون مقدمه...

• خیلی وقت ها باید جلوی نفس ی که ریشه اش از ح س س است محکم ایستاد، گاهی باید

نفس منطقی و واقع بینانه را راهنمای راه کرد...

• گاهی وقت ها باید نفس مایوس و ناامید را در آغوش کشید و دل داریش داد شاید هم آرام

همراهش گریست...

• خیلی وقت ها باید حرف های نفس سالخورده را آویزه گوش کرد، گاهی باید تجربه هایش را

بوسید و روی چشم گذاشت...

• گاهی وقت ها باید برای نفس نیمچه سیاسی-اجتماعی-فرهنگی-مذعبی-غیرتی-ولایتی ...

دلسوزی کرد، شاید هم وعده ی فردای روشن را گوش زدش کرد...

• خیلی وقت ها باید نفس سرکش را گوشمالی داد و تنبیه کرد، گاهی خاطرات تلخ گذشته را

برایش بازگو کرد...

• گاهی وقت ها باید نشست و ساعت ها با نفس ناطقه درد دل کرد ، شاید هم برایش مغفرت

را طلب نمود...

• خیلی وقت ها باید نفس سرزنش گر را از ته قلب و با تمام وجود دوست داشت، شاید هم هر روز

برایش یک بسته پاستیل رژیمی از نوع خارجی حلال خرید...

• گاهی وقت ها باید مزار نفس های پوسیده شده را با رز سرخ و سفید پوشاند و به یادشان

شمع روشن کرد، شاید هم عکس دوست داشتنی ترین هاشان را قاب کرد و لبه ی طاقچه ی دل

گذاشت...

• خیلی وقت ها باید ناز نفس حقیقت طلب را کشید، که این طور روی دیوار بالای سرت با خط

درشت جلب توجه نکند...

• گاهی وقت ها باید با نفس مجازی خدا حافظی کرد_حتی برای یک مدت خیلی کوتاه_ شاید هم

به نفس حقیقی سلام و صبح به خیر دوباره گفت و در میان شمع دانی ها به یمن حضورش هفت سین

نفس های معکوس اما متبرک پهن کرد...

• خیلی وقت ها باید نفس توجیه گر را حرص داد، شاید هم  گاهی نامش را از میان نفس های

فعال در عرصه ی نفسانیت خط زد ._درست مثل آنهایی که نامشان اینجا نیست...ــ

• خیلی وقت ها باید این گاهی وقت ها را با خط شاید در میان  گاه گاه های عرصه ی نفسانیت

پررنگ تر کرد...

بسم ربی

الان دارم یک فایل صوتی بیش از دو ساعته ی روشن کننده! گوش میدم...!!

چه ها را که فاش نمی کند این "زخم"...

اگر گیرش آوردید حتما گوش سپاریدش...!

چه می کند این مرد با حرف ها و اطلاعات موثق و معتبرش... چه قدر آدم روشن میشود...!

دستت درد نکند سردار*...

نفس  نویسی :

[آهای.... ف ت ن ه دوستان ِ ف ت ن ه گر  ِ سران ف ت ن ه...

 دوست دارم بعضی هاتان به صورت خارق العاده ای که همه ی عالمیان با خبرش شوند..

 از صحنه ی روزگار محو شوید و فقط لعنت بماند توشه ی دنیا و آخرتتان...]

پی نوشت :

۱.کماکان...در حال ذوق مرگی به سر میبریم! از بابت این (هه!! رتبه ی سوم بازی هفته ی ۷ !!!) و این ...

چه میکند این نفس تصویری (ره) 

۲. *: سردار نیستی... ارشدی...."_مشفق".

۳. عکس تغییر یافت...!

بسم ربِّ روح الله

امام ... امام ِ مهربان ما... امام ِ بی همتای ما... امام ...

چه کردند با نام زیبا و مقدس "روح الله الخمینی الموسوی" ات ؟ چه کردند با یاد پر از عظمت و صلابتت ؟

چه کردند با خاطرات شیرین انقلاب و رهبری و اداره ی جنگت ؟ چه کردند با هر آنچه که از تو به یادگار

رای نسل ما به غنیمت مانده بود ؟

چه کردند با عمامه ی  سیاه و عبای معطر روی شانه ات ؟ چه کردند با شال  سبز سیدی مادرت ؟

چه کردند با " انتظار فرج از نیمه ی خرداد " ات ؟

از نیمه ی خرداد 42 و 88 هم با خبر بودی زمانی که پر از معنویت و سرشار از حضور خدا برای ما که نه...

برای محبوب ازلی ات شعر می سرودی که "سال ها می گذرد حادثه ها می آید"  ؟

آه!

امام... امام... امام....

ای کاش خرداد ها و نیمه هایش یک به یک از تاریخ زندگانی بشریت خط می خورد...

پی نوشت :

اماما...

21 امین سالگرد جانشینی رهبر بر حق و نائب بی بدیل ِ حضرت صاحب^(عج)... امام بعد از خودت.... قائدنا

"الخامنه ای ^{(روحی و ارواحنا العالمین له الفداء)}" ... به محضر روحانی ات هزاران بار شادباش...

بسم ربٌ

این صدای "شهید دیالمه "است...

"دیالمه" می شود عمار زمانه اش... که "تو" و " او " و " آنها" یی که اگر هنوز خوابند...

یا حداقل خودشان را به خواب نمیزنند....بدانند که امثال این "دیالمه"  ها هستند که همیشه نامشان

جاوید میماند تا تاریخ را برای ما ورق بزنند... و یادمان بیاورند که این تاریخ چگونه تکرار میشود...!

و زمانی که وظیفه ی عمارگونه شان را به جا آوردند... سربلند پر میکشند سوی معبود...

پی نوشت:

بسم ربٌ المربوب

کاش بعضی وقت ها...

یکم ... فقط! _{یه کم...}  این گره بند ایمانت محکم تر بود.

نفس  نویسی:

فعلا ندارد...

ـ چون این روزها بینشان جنگ سرخ  و سبز درگرفته!! فقط سفیدش  کم است... ـ

ولی همین یکی :

]و هل یرحم المربوب الا ربٌ ؟![

بقیه شاید بعدا!

پی نوشت :

۱.در این گرمای بهاره ی خرداد...! یعنی همین ۳۲ درجه ی ناقابل تهران!

بسی عطش کتاب خوانی دارد کبابت میکند...

اولین بار اسم و رسمش  را شاید ۴ سال پیش از زبان راویان کربلای جنوب...شنیدی..!

۲. آخ....!! که الان یک چیزی ـ مثل "خصوصی نیست..."ـ در این مجاز آباد دیدی که...

فقط یک جرقه ی کوچک لازم است تا سر از کره ی مریخ دربیاوری....!!!

ــ آنوقت میشوی... فارغ التحصیل میریخی مدرسه ی مامان "خصوصی نیست..." ها...!!!ــ

۳. این چند رقم شماره ـ۷۵.۳..... ـ دارد یک کاری میکند... که مثل اسفند روی آتش... بالا و پایین بپرد این

ذهن کنجکاوت... ـ زا.... ـ ؟؟؟؟

=> داری دیوانه ام میکنی ـ۷۵.۳....ـ!!!!!!!!!

۴.الان اومدی بنویسی که کلییی ذوق زده ای که در بازی هفته ۶ دلعکس از هور تا کوچت جزو ۳ نفر اول

شده..بین حرفه ای ها... ولی...

۵.ولی.. حالت دوباره شبیه اون موقع ها شده که فیلم کمدی نگاه میکردی و زار میزدی...!

با حرف معمولی آدم ها گریه ت میگرفت...!

[اللهم اشف مرضانا بالقران....]

بسم ربٌ

با یک حساب سر انگشتی و یک تخمین تقریبی ± شاید هم استفاده از استدلال استقرایی ±

به خوبی میشود فهمید که خواندن  1211 کلمه ی "پست پایین" _معلوم نیست باید تا کی وصل آن

"پایینی" ها باشی (شاید هم"پایینی" ها وصل تو) _ دست کم "10 دقیقه ای" طول میشد !

حالا علی الحساب..._ با چشم پوشی از هر آنچه که قبلا این و هر جا نوشتی ...  _

+تعداد هر چند نفری که می آیند و "پست پایین"را می خوانند + تا "۱۰ دقیقه" از زندگی

با ارزش +همان ها+ بر گردنت است...

یکیش مثلا +همین+......

بگذریم...

الان "تویی" و +همان چندین+ تا "۱۰دقیقه" ی با ارزش که باید آن دنیا در به در دنبال حلالیت گرفتن

ازشان باشی...

_حالا این حلالیت گرفتن ها چندین سال اونوری طول بکشد...خدا داند.. _

±گرچه شاید به طور همزمان تا اون موقع  1 انم تاوان گناهانت را هم پس داده باشی...±

به هر حال" اصل مطلب" این میشود...:

بابت همه ی زمانهای زندگی تان که هدرش دادم.... حلال بفرمایید.

± اگر حلال نکنید دوباره نفوسمان زبان باز میکنند ها ±

اصلا خدا را چه دیدی شاید همه ی اون 1211 کلمه "پایین" برای این نوشته شد

که بهانه ای باشد برای گفتن همین 1 جمله ی" بالا " ....

راستی .. حالا که حرف این "پایینی"  ست بگذارید حسابم را همین جا باهاش صاف کنم :

این واینجا ی "پایینی" قطعا هیچ ربطی با هم ندارند ± چرا که به بی ربطی ماه و خورشیدند...

و همیشه تنها خورشید است که برای زمین میشود قلب تپنده... ±

همین.

نفس  نویسی :

صداهای زیادی هنوز از "پست قبل" شنیده میشوند...

_شاید چون حق امانت داری را بریشان درست به جا نیاوردی_

[به تعداد آدم ها راه هست برای رسیدن به خدا ] _این دیگر چه نفس موذی ست...!!_

 ....

[....کربلای جبهه ها یادش به خیر....

.....دوکو هه باز......

....آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند... آیا شود که گوشه ی چشمی به ما کنند؟!...

...

...بسیجی...شیر میدان دار روزی...

....."تو" باید با غم رهبر بسوزی.....

....مبادا رهبرت تنها بماند که دیگر هیچ عذری را نماند....

...بسیجی یار و همراه علی(ع) باش....

.....علی(ع) تنها ترین مرد زمین است....]

با یک صدای ضعیف...نفس آزادی خواه و شهادت طلب... یعنی همین....

[ ...در زیر پرچم امیرالمومنین.. دشمن و دوست آنچنان واضح نبودند...

تو اردوگاه طرف مقابل حضرت علی(ع) هم... در جنگ صفین و... نماز جماعت میخوندند....

....بصیرتتون رو بالا ببرید.....

این عمار...؟!؟!...]

نفس سیاسی من... هنوز وقت برای سیاسی نوشت باقیست...

+..و هزاران... هزار صدای رسا و قوی و گوش خراش و ضعیف و خاموش دیگر....+

در ضمن این هم متذکر می شوی که:

الان چند هفته ایست که نفس تصویریت به شدت دارد در جایی به نام دلعکس خوش میگذراند....

پی نوشت:
هیئت معنایش میشود: ستاره شناسی

این هیئت زمینه ی ستاره شناسیمان را آماده میکند...

این میاندار هم ایندفه بانی رساندن دردانه ها به  این ستاره.....

±گرچه به خودش هم گفتی که "بنی بشر" در برگزاری این هیئت ها کاره ای نیست...

خودشان می آیند دردانه ها را دست چین می کنند و ..... ±

وقتی این ستاره دستچینتان کرد... سفارش مارا هم پیشش بکنید...

ملتمس.

به نام او

از همان وقتی که "شاید!!!!! پایان" پایینی را نوشتی...

دلت مدام شور میزند که..: اگر خواستم برگردم چه؟!

 [نفس توجیه گر زود جوابش را میدهد:خب تو که "شاید" ش را نوشتی...]

دوباره این دلشوره به دلت چنگ می زند و به خودت می پیچی و دنبال یک راه حل میگردی...

فکر می کنی که ф _{اگر همانطور پا در هوا می بود دوست داشتنی تر بود...} ф

"تو" که آدم این بازی ها نیستی...! نمیتوانی م این رفیق شفیقت را ول کنی و به یکی دیگر دل

ببندی...!

[یک نفس دیگر _شاید  معلوم الحال اسم خوبی برایش باشد_  از راه میرسد و هر هر

 بهت میخندد که...:

آخه برای چه؟! برای که؟! این ها را سنبل میکنی کوچولو؟! یعنی انقدر یک صفحه ی مجازی در این عالم

ارزش دارد؟ یعنی سنگینی وظیفه هایی که روی دوشت ست و اینجوری خمش کرده..سبک شده و همه

را روبراه کردی که پشتت را اینطور صاف کردی و با دل خوش دست نوازش بر سر این طفل مجاز می

کشی؟! ]

=>حرفش برایت تلخی میکند...ولی محلش نمیگذاری...

حالا بهترین کار میشود همان راه حلی که در ذهنت وول می خورد...

اول میروی _بعد از این همه مدت..._ "پست های قبلی" را تند و تند مرور میکنی

و آنهایی که دلت را میزنند و مثل تیغ زخمی اش کردند "ثبت موقت" میکنی...

=>> ф _{اینجوری از طول آن "حباب نوشت" کناری کم میشود!!} ф

[فدای سرت..!!این را دوباره همان نفس  معلوم الحال می گوید...]

بعد میروی سراغ آنها که دوست داری یه کم تغییر کنند...اول می خوانیشان...

خاطره ها یک به یک برایت زنده میشوند...بالاخره آنهارم دست کاری میکنی...!_عجب خیانتی!!_

شاید گذر عمر را حالا خوب بفهمی...

[بالاخره 2 سال و اندی در مقابل بازجویی لحظه به لحظه ی زندگی کلی هم زیاد است... لبخند تلخی

تحویل این  نفس  سال خورده ات میدهی...]

[ نفس  معلوم الحال دوباره دهان به نطق باز میکند :کاش می توانستی مثل حالا اول یک جاهایی از

زندگی حقیقی ات را به همین شیرینی " ثبت موقت " کنی بعد همه ی لحظه های زندگی گذشته ات را

مرور کنی و هر کدام به تلخی زد.. دستکاری کنی...! آنوقت همین طوری که الان مجاز خوشحالی ...

برای دنیای حقیقی ات حقیقی خوشحالی میشدی]

_انگار نمیشود محل این  نفس ک نگذاشت...!!!_

=> به هر حال ф _{این حرفش تو را یاد "پست پیتزا" می اندازد.}ф

یاد یک چیز دیگر هم می افتی...! اینکه: ф _{وبلاگ نویسی کار مسخره ایست...}ф

این جمله ی معروفت!را بالاخره یک روز میخکوب میکنی بر پیشانی همه ی این نفس ها که یاد بگیرند

اینجوری نمک نپاشند به زخمت...

همان طور که داری در مطالبت چرخ میزنی... [آن نفس پیر و سال خورده در گوشت زمزمه میکند که:

اینجارو نگاه...! قبلا جمعه ها یک چیزهایی مینوشتی.... نه؟!]

محکم گوش هایت را میگیری...!

ــ یاد این می افتی که قبلا "یک نفر" زیاد بهت می گفت که همیشه دوست داری به جای حل مسائل

صورتش را پاک کنی...!! ــ

حالا که گوش هایت را گرفتی... انگار راحت تر صدایشان را میشنوی...

[آنجا که نام مهدی نیست... قرار نه... فرار باید کرد...]

....

[...السّلام عليك حين تقوم.....السّلام عليك حين تقعد....السّلام عليك حين تقرأ و تبين....

السّلام عليك حين تصلّى و تقنت....السّلام عليك حين تركع و تسجد....]

[......گر بر کویش برسی... برسان... این پیام مرا...ای چراغ رویت...من ندارم دیگر ..

 تاب این شبهای سرد و خاموش......

 هرگز...هرگز... باور نکنم.... عهد و پیمان ما... شد فراموش...]

....

[...يا وصي الحسن والخلف الحجة..... أيها القائم المنتظر المهدي يا ابن رسول الله...........

وقدمناك .......]

ــ حالا حالا ها... در می خوانند ــ

تا دوباره آن "یک نفر" یادت می افتد... همه ی صداها قطع میشود...

ــ اشتباه میکری... اینها حواسشان زیادی جمع است... ــ

همه شان دارند با دست نشانت می دهند و با تاسف سرشان را برایت تکان میدهند..

پچ پچ خوفناکی بینشان می پیچد ...

فقط "تویی" و "آنها" و همان "یک نفر" و " آن بالایی" که از همه ی ماجرا باخبرید ...

_با همه ی وجودت شرمنده شان شدی..._

 [بالاخره نفس سال خورده مهربانانه نگاهت می کند و با صدایی ضعیف میگوید: هنوز وقت توبه نرسیده؟]

دوباره صداها شروع میشوند...

اینبار صدای نفس معلوم الحال راخوب تشخیص میدهی... با سوز میخواند:

 [دوباره دل هوای با "تو" بودن کرده..]

[يا أيتها" النفس المطمئنة "  ارجعي الى ربك راضية مرضية فادخلي في عبادي وادخلي جنتي.]

اینیکی دیگر چه خوس است...!یک آیه قران حفظ کرده...مدام برای خودش لالایی میخواند... 

[......می خوام باشم آقای من کبوتر بام تو...

خاک پاتو میخوام به دید ی تر بکشم.....

 با کفترات...تو آسمون تو پر بکشم...

 یه کاسه از... سقا خونه ی تو سر بکشم...... ]

[....اللهم اجعل محياي محيا محمّدٍ و آل محمّد ومماتي ممات محمّدٍ و آل محمّد.....]

 ــ این را دارد با صدای ی دل نشین "فرهمند" زمزمه میکند.... ــ

[دل بابا....دل دریا....دل طوفانی ابرا... چششون به چشم ماه... کنار بستر زهرا (س)....

دل بابا...دل بابا....دل بابا....]

[....سیراب از آب میشی تو ای...آهوی ناز قافله... اگه گلوتو نبینه... گرگ نگاه حرمله....]

یکی هم  دارد محکم توی سرش میکوبد:

 [راس الحسین.... عین دۥفِن..؟ کیف دۥفِن...؟ متی دۥفِن...؟!]

دیگر طاقت شنیدن نداری....بهشان بی توجهی میکنی....

بغض خفه کننده ات را فرو میخوری و به کارت ادامه میدهی...

_تازه این هم به کلی یادت میرود که " قبلا جمعه ها یک چیزهایی می نوشتی"...!_

انصافا چه قدر با خودت حال می کنی وقتی پست هایت را میخوانی ..

_این را می گویی که خودت ذهن خودت را ازهر جه که خطهای بالایی نوشتی منحرف کنی...!_

[ نفس  جدید الاحداث(لغت عربی؟ شد!!)  _ لابد نژاد این  نفس  بر میگردد به عرب ها دیگر...!_

 زود میگوید:

دقت کردی که خیلی از این "پستِ" هایت یک درد مشترک را فریاد میکشنند...!؟]

سرت را برایش تکان میدهی...

[درد مشترکشان آن نفس سرکشت است.]

اشاره ی دستش را دنبال می کنی...چقدر از این سرکش بدت می آید...

چشمان وقیحش برایت تداعی خیلی چیزهاست...!

خوب یاد گرفته اینجور موقع ها خودش را به موش مردگی بزند...!

[و " تو  ِ" " انسان " اگر "بنی آدم "بودی...وقتی که همه ی سرکشی اش را به رخت کشید

باید زود از خودت دورش میکردی و از ریشه به آتش میکشیدی ش

 و  کاری میکردی که دیگر حتی 1 لحظه هم به فکر خوردن میوه ی ممنوعه اش نیفتی ..

آنوقت شاید... " تو  "ی رانده شده دوباره رویت میشد که در آغوش" خدا.. "

سرت را بلند کنی و پا در بهشت یادش بگذاری...]

[ نفس سال خورده  که حضورش بهت آرامش میدهد...

 به نفس جدید الاحداث اخطار میدهد که بیشتر از این سخن پرانی نکند...]

 خسته میشوی از همه ی این حرفها! _درست مثل همیشه_

کارهای خیلی مهمترت روی زمین است...

اگر بخواهی بنشینی و حرفهای نفوست را گوش کنی و تند و تند آنها را اینجا بنویسی...

شاید سالها طول بکشد و تو هنوز حرف برای نوشتن داشته باشی ... _تازه آرام هم نشدی..._

حرف های آخر  نفس  سال خورده را هم گوش میدهی و یادت می ماند که دفعه ی بعد که آمدی ...

 آنهارم بنویسی...

=>>نوشتن همه ی آن بالایی ها کمترین سودش برایت این بود که مطمئن شوی

اینجاتعطیل نشده...!

پی نوشت :

1.اقتباسی از سخنان روزمره ی  نفس ناطقه  ....

۲.اول نمیخواستیم برای این پست کامنت دونی قرار دهیم  ولی این  نفس توجیه گر

کارش را خوب بلد است دیگر...

۳. معلوم نیست "پست بعدی" متعلق به چه تاریخی باشد...

۴.اگر این جمله را هم بنویسی درست میشود ۱۲۰۳ کلمه

_راست و دروغش با Word 2007 _

=۱۲۱۱